برای زندگی

زندگی مثل آب خوردن تو لیوان شکسته میمونه...

برای زندگی

زندگی مثل آب خوردن تو لیوان شکسته میمونه...

طبقه بندی موضوعی
پربیننده ترین مطالب

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «تنبلی» ثبت شده است

بهار فصل شکفتن است

شنبه, ۷ فروردين ۱۳۹۵، ۰۸:۴۲ ب.ظ

اینروزای بهاری ، هرصبح که نگاهم به باغچه ی کوچیک حیاط میوفته برای چند لحظه ذهنم درگیر این جمله میشه : بهار فصل شکفتنهِ .

دوباره باغچه رو رصد میکنم ، هر گیاه ِزنده ای توی این فصل ، اجباراً به خودش جوونه ، برگ یا شکوفه اضافه کرده . از گل ِیاس ِپیر و پُر یا بیدجوانِ مجنون که کارشون زیبایی ِتمام فصله بگیر تا اون علف هرزی که فقط سال گذشته گل بود و الان سبزینه ای بی خاصیت محسوب میشه ، همه دوباره میخوان رشد کنن . همه امیدوارن و مصمم ...

به این فکر میکنم که این روزای بهاری ، ذهن مثل همین باغچه مستعد ِشکوفایی شدنه ، هرفکر و تصمیمی توی اینروزای بهاری (و مخصوصا وقت سال تحویل) مثل بذر نو یا نهال قدیمی بوده که جوونه زده ، شاخ برگ تازه بخودش گرفته و محیط ذهن رو زیبا کرده ، حتی تصور این رویاها هم حال خوش با خودش داره.
تا دلمون بخواد فکرهای خوب هست که میشه عملی ش کرد ، تا دلمون بخواد بذرنو داریم و الان وقتشه که توی این باغچه ی بهاری بکاریم ، بعد یه کم پشتکار و یه کم همراهی لازمه که بوقتش از ثمره ش لذت ببریم.
بهار
+باغ رویاهاتون پربار

+باغ رویاهاتون بدور از آفت تنبلی

  • Amir Hossein

شکوفه های ناکام

سه شنبه, ۱۰ آذر ۱۳۹۴، ۰۲:۴۳ ق.ظ

بعضی چیزا در مقام تلاش و درمسیرموفقیت مثل یه مانع عمل میکنن ، یعنی مسیرو سد نمیکنن اما لااقل یه جور سرعتگیر هستن وعامل مزاحمت ، مثل پول و شرایط اقتصادی . اما در این پست میخوام از عاملی نام ببرم  که با تجربه و نظر خودم ریشه ی ناکامی ها وعقب ماندگی های فردی محسوب میشه . عاملی که فرد رو از مسیراصلی منحرف میکنه تا جایی که حتی میتونه موفقیت های قبلی رو هم به بادِفنا بده .
میخوام از تنبلی بنویسم ، ازعامل تنبلی که مثل آفت میتونه به جون مزرعه ی وجود_فکری وعملی بیوفته و باتوجه به ویژگیش تا بخوای متوجه این کِرم بشی (خب کِرم بیشتر برازندشه تا ملخ :) ) احتمالا نصفی از محصولات ِبدست اومده یا شکوفه هایی که قرار محصول بشن رو از دست دادی .
وقتی متوجه میشی به صرافت میوفتی که این کِرم از کجاست ؟ از آب و هوا یا از فصله ؟ نکنه ماله خاک و ذات مزرعه باشه ؟ شاید از قدیم توی خاک بوده و به ارث رسیده و اصلا جنس خاکم اینطوریه ..
نوع خاصی از آفتِ کرم ِتنبلی هست که من  KECHI نامگذاریش میکنم (بعدا دلیلشو متوجه میشد). نحوه ی تخریب ش به اینصورته که وقتی مزرعه مون به این آفت دچار میشه ، حمله ی اصلی به سمت شکوفه هایی هست که قراره به محصول تبدیل بشه.
وقتی خدای نکرده به آفت  KECHI دچارشدی ، هرکاری بخوای انجام بدی ، هرفعلِ اول شخصی رو بخوای برای آینده صرف کنی و اصولا هرچیزی که توش برنامه ریزی باشه و موعدِ انجامش رسیده باشه ، این آفت به ذهنت هجوم میاره و میپرسه:
که چی ؟؟!!
همین یه دوکلمه ی ناچیز کافیه که مکث کنی و شک کنی ، درنگ کنی و موکول کنی برای آینده تا همه ی کاشته هات و داشته ها و نقش برآب میشه .
که چی بخوای یه پست جدید بنویسی؟ گیرم اینم نوشتی چی شد؟
گیرم یه مطلب جدید از سایت متمم خوندی ، که چی ؟
حالا فرض کن این کتاب رو هم خوندی ، که چی ؟!

این دو کلمه کافیه  تا شروع نکنی ، تا منفعل باشی
غافل از اینکه درخت با هرشکوفه ای جان میگیرد و هر رفتنی با اولین گام شروع میشود.
انبوه شکوفه ها باغ را میسازد و گامهای ممتد مسیر را می پیماید

پی نوشت :
این مطلب رو در مورد تنبلی از دست ندید ، امروز خیلی اتفاقی خودشو بهم نشون داد

  • نوشته شد توسط Hossein